De beveiligingslacunes die de invoering van MCP in het bedrijfsleven nog steeds in de weg staan

Dit blog-artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op 18 november 2025 en is bijgewerkt.

Door Amber Wolff, Contentmanager

Het Model Context Protocol (MCP) ontpopt zich als een krachtige manier om AI-systemen uit te breiden met externe tools, gegevensbronnen en workflows. Het biedt een overzichtelijke, flexibele manier om modellen te koppelen aan de echte wereld — en dat maakt het erg belangrijk voor ontwikkelaars en productteams.

Naarmate de interesse echter groeit, blijft één zorg terugkeren: MCP is op het gebied van beveiliging nog niet geschikt voor gebruik in een bedrijfsomgeving.

Waarom beveiliging een probleem is voor MCP’s

De MCP van Anthropic biedt ongekende connectiviteit, wat heeft geleid tot een brede en snelle acceptatie ervan. Maar deze connectiviteit is een tweesnijdend zwaard.

Meerdere recent ontdekte CVE's geven aan dat MCP ontpopt zich als een nieuw aanvalsoppervlak. En net zoals bij het probleem van onbeveiligde S3-buckets dat AWS nog geen tien jaar geleden teisterde, is gebleken dat een schokkend aantal van MCP-servers aan het internet is blootgesteld: beveiligingsbedrijf Trend Micro vond bijna 500 van dergelijke instanties, terwijl Knostic AI zelf meer dan drie keer zoveel ontdekte.

Helaas zijn de daaraan verbonden beveiligingsrisico's enorm. Onderzoek door API-beveiligingstestbedrijf Pynt stelde vast dat één enkele MCP-plug-in een kans van 9% op misbruik van de kwetsbaarheid met zich meebrengt. Met slechts drie onderling verbonden servers is de kans groter dan niet dat er misbruik wordt gemaakt van deze kwetsbaarheid. En bij tien MCP-plug-ins is het volgens Pynt vrijwel zeker, met een kans van 92% dat de kwetsbaarheid wordt uitgebuit.

Erger nog: in tegenstelling tot traditionele beveiligingskwetsbaarheden, die vaak eenvoudig kunnen worden verholpen door een patch te installeren, werkt MCP doorgaans onder de applicatielaag — waardoor problemen moeilijk te detecteren en op te lossen zijn.

Wat er ontbreekt bij de MCP

Hoewel MCP enorm veelbelovend is, ontbreken er in het huidige ecosysteem verschillende essentiële waarborgen die grote organisaties nodig hebben. Op dit moment worden MCP-implementaties vaak uitgevoerd met:

• Geen standaard authenticatie- of autorisatiemodel
• Zwakke sandboxing rondom de uitvoering van externe tools
• Hoge blootstelling aan prompt-injectieaanvallen
• Beperkte handhaving van het beleid, alleen beperkt tot individuele gebruikers of sessies
• Minimale bewakings- en auditingskaders

Deze hiaten vormen niet alleen een theoretisch risico; ze creëren reële trajecten voor privilege-escalatie, datalekken, onbedoelde tool-executie en compliance-overtredingen.

Wat er moet veranderen

Om MCP veilig in bedrijfsomgevingen of gereguleerde omgevingen te kunnen implementeren, hebben we een steviger fundament nodig. Dat betekent dat we het volgende moeten inbouwen:

1. Sterke authenticatie & fijnmazige toegangscontrole

Hulpmiddelen en gegevens mogen alleen aanroepbaar zijn door geautoriseerde identiteiten, en rechten moeten worden afgebakend, gehandhaafd en intrekbaar zijn.

2. Sandboxing en Uitvoeringsisolatie

Elk extern hulpmiddel dat door een AI-model wordt aangeroepen, moet in een zorgvuldig afgeschermde omgeving draaien — niet rechtstreeks op een productienetwerk of bestandssysteem.

3. Verdediging tegen Prompt Injection & Input Validatie

Modellen hebben beveiligingen nodig tegen manipulatie om tools op onbedoelde manieren aan te roepen.

4. Auditing, Monitoring en Naleving Logging

Ondernemingen moeten kunnen traceren wie er toegang had tot wat, wanneer, hoe en waarom.

5. Rate Limiting & DoS-beveiliging

Tool-eindpunten moeten bestand zijn tegen op hol geslagen prompts of recursieve tool-aanroepen.

6. Beveiligd transport (TLS/SSL)

Elke MCP-verbinding moet versleuteld zijn, punt uit.

7. Dataminimalisatie standaard

Het model mag alleen de gegevens zien die nodig zijn voor een bepaalde taak — niets meer.

Hoe Jitterbit MCP beveiligt

Jitterbit MCP levert een implementatie van bedrijfsniveau van het Model Context Protocol, waarmee bestaande API's en integraties worden getransformeerd in herbruikbare, agent-ready functionaliteiten. Het brengt een gestandaardiseerde besturingslaag tot stand tussen AI-modellen, agenten en bedrijfssystemen, en transformeert bestaande integraties en API's in beheerde, herbruikbare tools.

Deze functie is geïntegreerd in het Jitterbit Harmony-platform en stelt organisaties in staat om op veilige wijze MCP-servers aan te maken, beschikbaar te stellen en te beheren “zonder maatwerk”, terwijl gecentraliseerd beheer, identiteitscontroles en beleidsafdwinging voor alle AI-interacties gewaarborgd blijven.

Dit transformeert agentic AI van maatwerkverbindingen naar een consistent enterprise-uitvoeringsmodel met ingebouwde controle, zichtbaarheid en beveiliging.

De Jitterbit MCP is ontworpen met het oog op beveiliging, flexibiliteit en schaalbaarheid en biedt bescherming tijdens de uitvoering, zoals toegangscontrole, beperking van de doorvoer en beveiligingsmaatregelen tegen onveilig of onbeheerst gedrag van agents. Hierdoor kunnen ondernemingen agentgebaseerde AI veilig in gebruik nemen zonder dat onderliggende systemen worden blootgesteld of er ongecontroleerde “schaduw-AI” ontstaat.”

Samen vormen deze mogelijkheden een veilige en schaalbare basis voor ondernemingen om te migreren van AI-experimenten naar productierijpe, beheerde AI-uitvoering.

Waar het om gaat

MCP biedt krachtige nieuwe mogelijkheden. Maar zonder robuuste toegangscontroles, isolatie van de uitvoering, monitoring en injectiebestendige interfaces brengt het ook aanzienlijke risico’s met zich mee.

De de volgende golf van invoering van MCP — vooral in grote bedrijven — hangt af van het dichten van deze beveiligingsgaten.

Wie dit goed oplost, zorgt er niet alleen voor dat MCP veiliger wordt. Hij of zij zal ook bepalend zijn voor de manier waarop AI-systemen op grote schaal met de echte wereld omgaan.